De Joden in de opbouw van de Verenigde Staten

De geschiedenis van de Joden in de Verenigde Staten begint in 1654 met de aankomst in Nieuw-Amsterdam (toekomstig New York) van een kleine groep Sefardische Joden die de Portugese herovering van Brazilië ontvluchtten. Gedurende de koloniale periode en na de onafhankelijkheid bleef de gemeenschap bescheiden, gestructureerd rond Sefardische congregaties als die van Newport, aan wie George Washington in 1790 een beroemde brief schreef die religievrijheid garandeerde. Immigratie uit Midden-Europa, vooral Duitssprekend, transformeerde de gemeenschap halverwege de 19e eeuw en gaf aanleiding tot Amerikaanse hervormd judaïsme. Vervolgens, tussen 1880 en 1924, vestigden meer dan twee miljoen Joden uit Oost-Europa, die pogroms en ellende ontvluchtten, zich in grote steden in, met name in Lower East Side van New York. De constitutionele scheiding van kerk en staat bood Joden een integratiekader zonder weerga in Europa, waardoor zij een toonaangevende rol konden spelen in economie, politiek, kunst, wetenschap en recht.

Bronnen & hulpmiddelen

• Jewish Virtual Library ↗
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan