De joodse gemeenschappelijke instellingen: kahal, raad, gemeenschap

De kahal (of kehilla) verwijst naar de georganiseerde joodse gemeenschap en haar leidend orgaan, dat in Europa van de Middeleeuwen tot de moderne tijd een grote mate van zelfbestuur verzekerde. Erkend door christelijke machten, die er een praktisch gesprekspartner in zagen voor de inning van belastingen, beheerde deze structuur interne belastingen, civielrecht tussen Joden, onderwijs, instellingen voor liefdadigheid, rituele slachterijen en handhaving van gemeenschapsorde. Geleid door gekozen of coöpteerde notabelen (parnassim) en ondersteund door het gezag van de rabbijn, kon zij toevlucht nemen tot sancties als excommunicatie (herem). In Polen-Litouwen federeerden kahal's zich binnen supragemeentelijke instanties zoals de Raad van de Vier Landen. Emancipatie en centralisatie van moderne staten leidden tot geleidelijke opheffing van de juridische autonomie van de kahal, maar de kehilla bleef, in nieuwe vormen, het fundamentele kader van het joodse collectieve leven.

Bronnen & hulpmiddelen

• The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe ↗
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan