Het concentratiekampsysteem en de nazi-dodingscentra

Het nazi-concentratiekampsysteem ontstaat in 1933 met de opening van Dachau, bestemd voor politieke tegenstanders, en breidt zich uit tot een uitgebreid netwerk van concentratiekampen, dwangarbeidskampen en doorgangskampen. Vanaf 1941-1942, in het kader van de « Endlösung », komen daar specifiek ontworpen dodingscentra bij — Chełmno, Belzec, Sobibor, Treblinka, Majdanek — en het complex van Auschwitz-Birkenau, waar een concentratiekamp, een slavenarbeidsfabriek en een vergasmachinery naast elkaar bestaan. Het is belangrijk deze functies te onderscheiden: het concentratiekamp breekt en exploiteert; het dodencentra doodt industrieel, al bij aankomst. Dit thema beschrijft de organisatie, de geografie en de logica van dit systeem, evenals het leven en sterven van de gedeporteerden die erin werden opgesloten.

Bronnen & hulpmiddelen

• La Destruction des Juifs d'Europe — Raul Hilberg, 1961
• Auschwitz — Tal Bruttmann, 2015
• Mémoire Juive & Éducation — Dominique Natanson ↗