De neo-orthodoxie (Torah im Derekh Eretz, Hirsch)

De neo-orthodoxie is de stroming geformuleerd in de negentiende eeuw door rabbi Samson Raphael Hirsch, vooral in Frankfurt am Main, als antwoord op gereformeerd judaïsme en de uitdagingen van emancipatie. Zijn devies 'Torah im Derekh Eretz' (de Torah met de weg der wereld) predikte strikte gehoorzaamheid aan Joodse wet verbonden met engagement in Duitse cultuur, onderwijs en burgerlijk leven. Hirsch verdedigde de idee dat trouw aan traditie niet onverenigbaar was met moderniteit, maar deze integendeel in een bevestigd religieus kader moest opnemen. Hij werkte ook aan aparte organisatie van orthodoxe gemeenten tegenover gereformeerde instellingen (Austrittsorthodoxie). Deze synthese oefende blijvende invloed uit op moderne orthodoxie in Centraal-Europa en latere Amerikaanse en Israëlische verlengstukken.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗