De beweging van de Hebreeuwse Renaissance in Palestina (Eliezer Ben Yehouda)

Eliezer Ben Yehouda (1858-1922), geboren als Eliezer Perelman in Litouwen, was de belangrijkste architect van de opstanding van het Hebreeuws als spreektaal van alledag, een onderneming zonder voorganger in de geschiedenis van talen. Ervan overtuigd dat een nationale Joodse herleving via een gemeenschappelijke levende taal moest gaan, vestigde hij zich in 1881 in Jérusalem en deed het radicale experiment zijn kinderen alleen in het Hebreeuws op te voeden, waardoor zijn zoon Itamar de eerste moedertaalspreker van het moderne Hebreeuws sinds de Oudheid werd. Hij smeedde duizenden neologismen om de taal van een vocabulaire voorzien dat geschikt was voor het hedendaagse leven, zette zich in voor Hebreeuwse kranten, pleitte voor het onderricht ervan in de scholen van het Yishouv en begon aan het schrijven van een omvangrijk historisch woordenboek van de Hebreeuwse taal. Hij was ook initiatiefnemer van het Hebreeuws-taaicomité, voorloper van de huidige Academie van de Hebreeuwse Taal. Deze taalkundige renaissance, die het Hebreeuws de officiële taal van een moderne staat maakte, blijft een van de meest spectaculaire prestaties van de zionistische beweging.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗