Het getto van Warschau en gewapende verzet (1943)

Het getto van Warschau, opgericht door de nazi-autoriteiten in 1940, was het grootste Joodse getto in bezet Europa: tot 400.000 personen werden erin opgepropt onder omstandigheden van overvolle huisvesting, hongersnood en verschrikkelijke epidemieën. Vanaf de zomer van 1942 leegde de grote deportatie naar het vernietigingscentrum Treblinka het getto van het merendeel van zijn bewoners. Geconfronteerd met het vooruitzicht van totale vernietiging stelden verzetsorganisaties zich samen, vooral de Joodse strijdorganisatie (ŻOB), geleid door Mordechai Anielewicz, en de Joodse Militaire Unie (ŻZW). Toen de Duitsers op 19 april 1943 de uiteindelijke ontruiming aanvingen, starten de zwak bewapende Joodse strijders een opstand die de Duitse troepen bijna een maand weerstand bood voordat zij werden verpletterd in vlammen en puinhopen. Als het eerste omvangrijke stedelijke opstand in bezet Europa is de opstand van het getto van Warschau een universeel symbool geworden van menselijke weerstand tegen vernietiging.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗