De Raad van de Vier Landen (Vaad Arba Aratsot) in Polen

De Vaad Arba Aratsot (Raad van de Vier Landen) was, van het midden van de 16e eeuw tot 1764, de hoogste instantie van zelfbestuur van de Joden van de Kroon van Polen, oorspronkelijk samenbrengende de grote provincies Groot-Polen, Klein-Polen, Ruthenië en Volhynië. Samengesteld uit afgevaardigden van de belangrijkste gemeenschappen en eminente rabbijnen, hij kwam regelmatig bijeen, dikwijls op de grote jaarmarkten van Lublin en Jaroslaw, om zaken van gemeenschappelijk belang te behandelen. Zijn eerste functie was de verdeling en inning van de forfaitaire belasting die de Kroon van alle Joden eiste, maar hij maakte ook wetgeving op religieus, economisch en maatschappelijk gebied, besliste over geschillen boven-gemeenschappelijk en verdedigde joodse belangen bij de autoriteiten. Zijn bestaan weerspiegelt zowel de vitaliteit van interne joodse organisatie als de erkende, hoewel precaire, plaats van Joden in de Pools-Litouwse Republiek. Zijn opheffing in 1764, toen de Staat besloot rechtstreeks de kopbelasting in te dienen, markeerde het einde van een opmerkelijke premoderne joodse politieke autonomie.

Bronnen & hulpmiddelen

• The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe ↗
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan