Het denken van Martin Buber en de filosofie van de dialoog

Martin Buber (1878-1965), geboren in Wenen en gevormd in de traditie van de Haskala en het neokantianisme, was filosoof, Bijbelvertaler en actor in de spirituele vernieuwing van het Joodse volk in de 20ste eeuw. Zijn hoofdwerk, Ich und Du ('Ik en Jij', 1923), articuleert een filosofie van dialoog die de authentieke relatie 'Ik-Jij' onderscheidt van de instrumentale relatie 'Ik-Dat', waar de Ander als persoon en niet als object wordt begrepen. Buber wijdde bovendien een aanzienlijk deel van zijn werk aan de overdracht van het chassidisme, verzamelend en herinterpterend de verhalen van de meesters voor een westers publiek. Cultureel zionist dicht bij Ahad HaAm, emigreerde hij in 1938 naar Palestina, doceerde filosofische antropologie en sociologie aan de Hebreeuws Universiteit van Jeruzalem en zette zich in voor een binationaal staat en Joods-Arabische verzoening binnen de beweging Brit Shalom. Zijn denken oefende blijvende invloed uit op dialoogische christelijke theologie, humanistische psychologie en 20ste-eeuwse moraalfilosofie.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗