De sefaradische liturgische muziek

Sefaradische liturgische muziek verwijst naar het zangerepertoire van gemeenschappen afkomstig van de sefaradische en oosterse wereld, voor de gebeden van Shabbat, feestdagen en dagelijks gebed. Het wordt gekenmerkt door het gebruik van modale systemen ontleend aan Arabische en Ottomaanse muziek, zoals organisatie in maqamat in de tradities van het Midden-Oosten, gearticuleerd met de cyclus van Torah-lezingen. De paytanim (zangers-dichters) nemen er een centrale plaats in, voortzetting van piyyoutim en baqashot mondeling van generatie op generatie doorgegeven. Deze traditie verschilt naar geografische gebieden, van de westelijke Middellandse zee tot de gemeenschappen van Aleppo, Bagdad of Saloniki. Vandaag bedreigd door de demografische omwentelingen van de twintigste eeuw, is zij het onderwerp van actief verzamel-, opname- en overdrachtswerk.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopedia of Jews in the Islamic World — Brill
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan