Poème d'Atrahasis — Le mythe babylonien de la Création et du Déluge

De Atrahasis (« De Supersage ») is een Babylonisch epos in drie tabletten dat in één doorlopend verhaal vertelt over de schepping van de mens, overbevolking van de aarde, plagen gezonden door de goden (pest, droogte, honger) en de Universele Zondvloed. De oudste bekende kopie, ondertekend door schrijver Ku-Aya, dateert uit het bewind van Ammi-Saduqa (ca. 1636 v. Chr.), waardoor de Atrahasis het eerste volledige verhaal van de geschiedenis van de mensheid sinds de Schepping wordt. De parallellen met Genesis zijn structureel en diepgaand : de mens geschapen uit klei (vgl. Genesis 2:7), de vermenigvuldiging van de mensheid (vgl. Genesis 6:1), goddelijke rampen en de Zondvloed (vgl. Genesis 6–9), het offer van de overlevende (vgl. Genesis 8:20). Maar het theologische verschil is fundamenteel : in de Atrahasis wordt de mens geschapen om als slaaf voor de uitgeputte goden te werken ; in Genesis wordt hij geschapen « naar Gods beeld ». Dit verschil vormt een van de diepste theologische revoluties in de religieuzse geschiedenis.