Le Code de Hammurabi — Fondement du droit proche-oriental

De Code van Hammurabi, gegraveerd op een zwarte dioriet-stele van 2,25 meter hoog, ontdekt te Susa in 1901–1902, is de meest beroemde rechtsverzameling uit de Oudheid. De 282 artikelen behandelen familierecht, handel, landbouw, arbeid en strafrecht. Voor de studie van de Torah is de Code van Hammurabi van kapitaal belang: de parallellen met bijbelse rechtscodes — de Code van het Verbond (Exodus 21–23), de Deuteronomische wetten en de Code van Heiligheid (Leviticus 17–26) — zijn zowel opvallend als zeer openbarend. De talion-wet ("oog om oog"), wetten over de stierensteker, regels over deposito's en leningen vertonen tekstuele overeenkomsten die getuigen van een gemeenschappelijk juridisch erfgoed in het oude Nabije Oosten, terwijl zij tegelijk diepe verschillen aan het licht brengen: waar Hammurabi straffen gradueert naar sociale klasse, beweert de Torah gelijkheid voor de wet.