Lamentation sur la destruction d'Ur — Premier récit de catastrophe urbaine

De Lamentation over de vernietiging van Ur is een Sumerisch gedicht van 436 verzen dat de val van de stad Ur en de Derde Dynastie van Ur beweent, verwoest door Elam en de Amorieten rond 2004 v.C. Dit tekst is de oudst bekende voorouder van het literaire genre van lamentaties over verwoeste steden — een genre dat ongeveer anderhalf millennium later zijn hoogtepunt bereikt in de Lamentaties van Jeremia (Eikha) over de vernietiging van Jeruzalem in 586 v.C. De structurele parallellen zijn opmerkelijk: de godin Ningal die de vernietiging van haar tempel beweent, net als Jeruzalem gepersonifieerd haar eigen tempel, de beschrijving van honger en bloedbad, het appel aan onverschillige goden. De mesopotamische literaire traditie van stadslamentaties — Ur, Nippur, Sumer en Akkad — vormt het formele model dat de profeet Jeremia (of zijn school) zal erven om Eikha te schrijven.