La Mishna — Codification de la Loi orale

De Mishna (« Herhaling ») is de eerste schriftelijke codificatie van de Joodse mondelinge Wet (Torah she-be'al peh), samengesteld door Rabbi Yehouda HaNassi (« de Vorst ») rond het jaar 200 in Tiberias, in Galilea. Ingedeeld in zes orden (sedarim) en 63 verhandelingen (massekhtot), bestrijkt zij het geheel van de Joodse wet: landbouw, feestdagen, huwelijksrecht, burgerrecht en strafrecht, offers en rituele zuiverheid. De Mishna doet niet alleen uitspraak: zij behoudt het debat, registrerend de verschillende meningen van de Wijzen — Hillel en Shammaï, Rabbi Akiva en Rabbi Ishmael — en maakt van de tegenspraak zelf een manier van overdracht. Deze revolutionaire keuze grondvesde de juridische en intellectuele methode van het rabbijnse judaïsme. De Mishna werd het fundament van de Talmud en blijft, samen met de Torah, de meest bestudeerde tekst in de yeshivot over de hele wereld.