L'Étoile de la Rédemption — Der Stern der Erlösung

De Ster der Verlossing (Der Stern der Erlösung), geschreven op militaire prentbriefkaarten in de loopgraven van de Balkan in 1918, wordt beschouwd als het diepste werk van de Joodse filosofie van de XXe eeuw. Franz Rosenzweig stelt hierin tegen de idealistische filosofie van Hegel een « nieuw denken » (neues Denken) dat gefundeerd is op de concrete ervaring van de relatie tussen God, de Mens en de Wereld. De drie bewegingen van het werk — Schepping, Openbaring, Verlossing — tekenen de Davidster als metafysische figuur. Rosenzweig ontwikkelt hierin een originele Joodse theologie: het jodendom, als eeuwig volk buiten de geschiedenis, getuigt van de waarheid van de verlossing door zijn liturgie en kalender, terwijl het christendom deze waarheid in de geschiedenis draagt. Deze visie op een vruchtbare dialoog tussen de twee religies, zonder syncretisme of onderordening, blijft van treffende actualiteit.