Ish HaHalakha — L'Homme de la Halakha

Ish HaHalakha (« De Man van de Halakha »), in het Hebreeuws gepubliceerd in het tijdschrift Talpiot in 1944, is het grondleggende essay van het denken van Rav Soloveitchik, dominante intellectuele figuur van het orthodoxe judaïsme in Amerika in de 20e eeuw. Het werk stelt een fenomenologie van het halakhisch bewustzijn voor door het te vergelijken met het wetenschappelijk bewustzijn: de man van de halakha construeert, zoals de wiskundige, a priori een ideaal systeem (de halakhische categorieën) dat hij vervolgens op de empirische werkelijkheid projecteert om deze te heiligen. Soloveitchik stelt hierin twee archetypen tegenover elkaar — de religieuze mens (ish hadaat) gericht op transcendentie en de cognitieve mens (ish hahevra) gericht op de wereld — om aan te tonen dat de man van de halakha deze tegenstelling transcendeert door het ideaal in het concrete te verwerkelijken. Dit essay legt de basis voor een orthodoxie die intellectueel rigoureus is en open staat voor dialoog met de moderniteit.