Inscription d'Imhotep et la Grande Pyramide — Sagesse et architecture monumentale

Imhotep, vizier van farao Djéser van de III dynastie, is de eerste architect, arts en wijze die uit de geschiedenis bij naam bekend is. Hij was de ontwerper van de trappenpiramide van Saqqarah — de eerste monumentale stenen constructie van de mensheid —, werd na zijn dood vergoddeelijkt en werd duizenden jaren lang vereerd als beschermheer van schrijvers en artsen. Het tijdperk van de piramides dat hij inleidt (c. 2650–2150 v.Chr.) vormt de context waarin de rabbijnse traditie de periode van slavernij van de Hebreeën in Egypte plaatst. De Talmud (Sota 11a) beschrijft de Hebreeën die de steden Pitom en Ramsès bouwen, en de joodse collectieve herinnering associeert de grote faraonische constructies met dwangarbeid. Meer fundamenteel vertegenwoordigt de figuur van Imhotep — de vergoddeelijkte wijze — het Egyptische culturele model dat de Torah radicaal zal verwerpen door alle vergoddeelijking van de mens te verbieden en wijsheid niet op menselijk genie te gronden, maar op de vreze voor God.