Archives d'Ebla — Noms sémitiques et cités bibliques

De archieven van Ebla, ontdekt in 1974–1975 door Paolo Matthiae te Tell Mardikh (Syrië), vormen een van de belangrijkste epigrafische corpora van het derde millennium: ongeveer 17.000 spijkerschrifttabletten in Sumeriaans en Eblaïtisch (westelijke Semitische taal). Voor de bijbelse geschiedenis zijn deze archieven significant: zij getuigen van het bestaan van een briljante Semitische beschaving in Syrië een millennium voor Abraham, met eigennamen (Isra-il, Ab-ra-mu, Da-u-dum) en toponymen (Hazor, Megiddo, Gaza, mogelijk Sodom en Gomorra) die aansluiten op de bijbelse aardrijkskunde en onomastiek. Hoewel de meest gedurfde identificaties van de eerste publicaties door latere onderzoeken zijn genuanceerd, tonen de archieven van Ebla de ouderdom en rijkdom van de westelijke Semitische cultuur waarvan het volk van Israël een van de erfgenamen is.

Bronnen & hulpmiddelen

• Gary A. Rendsburg, Ebla, Encyclopaedia Judaica, 2e éd., vol. 6, p. 85-87 (Macmillan / Keter) (2007) ↗
• Alfonso Archi, Are "The Cities of the Plain" Mentioned in the Ebla Tablets?, Biblical Archaeology Review, vol. 7, n° 6 (1981) ↗