7.063 Grote Figuren van het Jodendom(41)

1892–1974 · Maroc (Meknès)

Rabbijn geboren in Meknès, Opperrabbijn van Tlemcen en vervolgens van Haifa; auteur van Mayim Hayim.

1692–1768 · Empire ottoman

Rabbijn en rechter van Salonique, auteur van de Shulhan Gavoah.

1812 (Londres) – 1888 (Ramsgate) · Londres

Owner of a printing establishment on Fleet Street, he became in 1855 owner of the Daily Telegraph & Courier, which he transformed into the first penny daily newspaper in London — a pioneer of British popular journalism (circulation 27,000 by January 1856). His son Edward Levy-Lawson, 1st Baron Burnham, greatly expanded the newspaper.

1524–1579 · Portugal → Anvers → Constantinople (Empire ottoman)

Sefaradische diplomaat van Portugese maraanse oorsprong, neef van Doña Gracia Mendes, invloedrijke man aan het Osmaanse hof onder Soliman de Grote en Selim II, die hem tot hertog van Naxos maakte. Hij probeerde Tiberias (en Safed) herop te bouwen om Joden daar in 1561 opnieuw in te vestigen en onderhield een Hebreese drukkerij (gesticht door zijn tante) in de buurt van Constantinopel.

1928–2011 · Jérusalem (Université hébraïque)

Hoogleraar aan de afdeling Oude Semitische Talen van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, specialist in de epigrafie en paleografie van Westers-Semitische schriften (Aramees, Fenicisch, Oud-Hebreeuws). Gekozen tot lid van de Israelische Academie van Wetenschappen in 1994. Zijn proefschrift (1970) behandelde de ontwikkeling van het Aramese schrift.

1799–1881

prussian-American businessman (1799–1881)

1863–1945 · Andrinople (Edirne), Jaffa/Mikvé Israël, Istanbul

Sepharadische Jood uit het Ottomaanse Rijk, geboren in Adrianopel. Directeur-generaal van de landbouwschool Mikvé Israël (Alliance Israélite Universelle) meer dan vijftien jaar lang; adviseur van de JCA in Palestina (1896); hij regelde in 1898 de ontmoeting tussen keizer Wilhelm II en Theodor Herzl op Mikvé Israël. Oprichter van het XI-district van B'nai B'rith (1911) dat het Ottomaanse Rijk omvat en van het eerste Joodse gymnasium van Turkije (1914).

1870–1943 · Reich allemand

Duitse rabbijn

fin XIXe – début XXe s. · Rhodes

Bankier uit Rhodes zonder kinderen; hij wijdde zijn vermogen aan de armen van de gemeenschap, met name aan behoeftige kinderen. De Joseph Notrica Foundation financierde in de jaren 1920 het 'Notrica Foundation Community Building', dat aan de Joodse gemeenschap van Rhodes werd gegeven en als gemeenschapscentrum diende.

1886–1954 · États-Unis

Polish-born Yiddish writer (1886 – 1954)

1815–1896 · Empire ottoman

rabbi and author

1570–1649 · Maroc

Marokkaanse joodse koopman en diplomaat

v.1561–1619 · Pays-Bas

Rabbijn geboren in Salonique, hakham van de Bet Yaakov-gemeente van Amsterdam.

v. 1650–1692 · Espagne puis Amsterdam

Geboren in een familie van Spaanse Joden die voor de Inquisitie waren gevlucht en zich in Amsterdam hadden gevestigd ; zoon van Isaac Penso, bankier. Auteur in 1688 van « Confusión de confusiones », eerste werk dat de werking van een beurs beschrijft (die van Amsterdam).

1835–1894 · Allemagne

Duitse rabbi

1873–1959 · Royaume-Uni

Russian-British engineer

1847–1911 · Hongrie

Amerikaanse persofficial (journalist) van Hongaarse afkomst

XXᵉ–XXIᵉ s. (enseigne depuis 1968) · Jérusalem

Emeritus professor van Joodse middeleeuwse en moderne geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jerusalem, specialist in de sociale en intellectuele geschiedenis van Sefardische en Oost-Joodse gemeenschappen, in het bijzonder van het Ottomaanse Rijk. Winnaar van de Amado-prijs (2000) en de Toledano-prijs (2011).

1856–1921 · Paris

Medewerker van Gambetta en vervolgens dreyfusard-figuur, hij wijdde aan de Affaire een referentiewerk in zeven delen. Hij was ook de drijvende kracht achter een Franse vertaling van de werken van Flavius Josephus (7 dln., 1900–1932).

1879-1955 · États-Unis

Jiddische dichter, geprezen voorganger van de groep Di Yunge.

1894–1939 · Galicie et exil

Oostenrijkse romanschrijver en journalist, auteur van De Mars van Radetzky, nostalgische kroniekschrijver van het Austro-Hongaarse Rijk. Hij stierf in ballingschap in Parijs.

1716–1786 · Londres, Amsterdam, Caroline du Sud

Oom en schoonvader van Francis Salvador, prominent zakenman van Londen, belegger in de Britse Oost-Indische Compagnie. De familie, verarmd door de aardbeving van Lissabon (1755) en de tegenslagen van de Oost-Indische Compagnie, kocht enorme landgoederen (« Jews Land ») in het district Ninety-Six in Caroli­na.

1850–1923 · Autriche

Oostenrijkse politicus

1460–1507

rabbi

1808–1875

Poolse rabbijn

1804–1865 · royaume de Bavière

Joodse geograaf

1919–1993 · Israël

Pools partizaan

1860–1930 · États-Unis

Amerikaanse rabbijn

1944–2016 · France

opperrabbijn van Frankrijk

1878–1961 · Italie

Egyptische zakenman

1591–1655 · Crète, Italie, Amsterdam

Arts en geleerde, betrokken bij de louriaanse kabbala in zijn Maayan Ganim.

1720–1776

Duitse rabbijn

1692–1738 · Allemagne

Hofjood uit de 18e eeuw

1896–1988 · Pologne

Franse aeronautisch ingenieur

vers 1465–1545 · Empire ottoman (Salonique)

Talmudist en kabbalist van Thessaloniki, meester van verschillende grote Sefardische rabbijnen waaronder Joseph Caro. Hij was een centraal spiritueel figuur van het Osmaanse Rijk.

1727–1792 · Pologne

Galiëische rabbi, auteur van de Pri Megadim, referentiekommentaar op de Choulhan Aroukh.

actif vers 1900 · Alexandrie (Égypte)

Joseph Tilche was rond 1900 voorzitter van de synagoge Menasce en directeur van de daaraan verbonden school in Alexandrië; hij beheerde de gelden van de synagogeoffers en zamelde met Moses Aziz £6.000 in voor de huwelijkstoetsenbond van jonge arme meisjes.

980–1050 · France

Franse rabbijn

1568–1639 · Empire ottoman (Safed, Constantinople)

De Maharit, belangrijke talmoedist, opperrabbijn van Constantinopel, auteur van responsa.

1828–1913 · empire d'Autriche

advocaat, schrijver en Oostenrijkse politicus

1901–1956 · États-Unis

American political activist (1901-1956)

1797–1873

German rabbi

1869–1943

Canadese rabbin

1923–2008 · Berlin → États-Unis (MIT)

Geboren in Berlijn in 1923 uit joodse ouders, hij vluchtte in 1936 voor nazi-Duitsland. Hoogleraar informatica aan het MIT, hij creëerde in 1966 ELIZA, een van de eerste conversatieagenten. Hij werd een belangrijke criticus van AI en stelde zijn denken uiteen in het werk Computer Power and Human Reason (1976).

1833–1908 · France

eerste Opperrabbijn van Genève, hoogleraar vergelijkende filologie, afkomstig uit de Elzas

1842–1910 · Royaume des Pays-Bas

rabbi, bijbelcommentator en Hebreeuwse taalkundige (1842–1910)

1867–1942 · Reich allemand

Duitse rabbijn (1867–1942)

1906–1995 · États-Unis

Amerikaanse psychiater

1912–1974 · Pologne

Duitse joodse historicus, overlevende van de Shoah

né le 11 avril 1941 · Jérusalem (Université hébraïque)

Bijzonder hoogleraar Hebreeuwse letterkunde aan de Hebreeuws Universiteit van Jeruzalem, lid van de Academie van de Hebreeuwse Taal. Specialist in Hebreeuwse middeleeuwse poëzie (piyyut) van Byzantijns Palestina tot de Ottomaanse periode; auteur van talrijke boeken en artikelen. Gaf les aan Harvard, JTS, Penn en Yale.

1570–1637

Duitse rabbijn

1804–1871 · Strelitz (Mecklembourg), Berlin, Londres

Duitse Joodse bibliograaf. Vanaf 1845 was hij bibliothecaris van de Hebreeuwse afdeling van het British Museum in Londen tot 1869. Hij catalogiseerde daar onder meer de verzameling Heimann J. Michael uit Hamburg en verschafte bibliografische informatie aan Zunz en Steinschneider.

1846–1910 · États-Unis

American essayist, book critic, transcendentalist, and Zionist

1886–1981 · Autriche

Oostenrijks-Zweeds beeldhouwer en schilder (1886–1981)

1970 · États-Unis

gouverneur d'Hawaï

né en 1970 · États-Unis / Jérusalem (Israël)

Amerikaans-Israëlische talmudist (doctoraat Talmud aan Bar-Ilan), medeoprichter van de Conservative Yeshiva van Jeruzalem. Bekend om zijn commentaar op de Haggada en het project Mishnah Yomit / Daf Shevui.

Ier siècle · Judée

Hogepriester; stelde universeel basisonderwijs voor kinderen in.

Ier–IIe siècle · Judée

Lévite, disciple de Yohanan b. Zakkai ; modéra l'école d'Akiva.

IIe siècle · Galilée

Tanna; halachische en aggadische onderwijzingen in de Mishna.

300–300

3e-eeuwse Judese geleerde van de Talmoed

†1557 · Italie

Talmudist auteur van de annotaties Ein Mishpat en Massoret ha-Shas van de gedrukte Talmud.

1555–1614 · Pologne

Rabbijn van Lemberg, auteur van de Sma en de commentaren Dricha en Pricha.

1915–1997 · Royaume-Uni

Chief Minister of Gibraltar (1915-1997)

1633–1700

17th Century Ascetic

v. 1578–1648 · Pologne

Vooraanstaande talmudist aan het hoofd van de jeshiva van Krakau, beroemd om zijn halakhische scherpzinnigheid.

1280–1340

1280-1340 Spanish rabbi

1896–1994 · États-Unis

United States Navy chaplain

1907–1948

Amerikaanse rabbijn

1830–1908 · Empire russe

Litouwse schrijver

1904–1959

Amerikaanse congregationele hervormingsrabbijn en geleerd schrijver

1742–1822 · Empire russe

rabbin russo

1626–1684

rabbin néerlandais

c. 649-609 av. J.-C.

Koning van Juda die de grootste religieuze hervorming in de bijbelse geschiedenis leidde (2 Koningen 22-23). De ontdekking van het « Boek van de Torah » in de Tempel tijdens zijn regering is een grondleggende gebeurtenis in de geschiedenis van de bijbeltekst.

1565–1648 · Empire ottoman (Damas)

Rabbijn van Damascus, auteur van het commentaar Me'or Einayim op de Ein Yaakov.

1639–1702 · Allemagne

Hofjude en juwelier van het hof van keurvorst Frederik III van Brandenburg (later koning Frederik I van Pruisen) in Berlijn. Afkomstig uit Göttingen, vestigde hij zich in Berlijn na zijn huwelijk met Esther, weduwe van de hofjood Israel Aaron, en werd een van de leiders van de Joodse gemeenschap van Berlijn, die de juwelierhandel in de stad controleerde. Onder zijn nakomelingen bevinden zich Giacomo Meyerbeer en Wilhelm Beer.

1802–1878

Rabbi (c.1803–1878)

1401–1500

auteur (15e eeuw)

c. 1350-1250 av. J.-C. (tradition)

Opvolger van Mozes, hij leidde de verovering van het Beloofde Land (Boek Jozua). Militair en spiritueel leider, hij vernieuwde het Verbond in Sichem en verdeelde het grondgebied onder de twaalf stammen van Israël.

époque hérodienne (fin Ier s. av. n. è.) · Jérusalem

Volgens Josephus (Antiquiteiten 15:322) was Jozua ben Phiabi opperpriester; zijn ambtsaanvaarding markeerde de vestiging van de familie Phiabi in Judea, in de tijd van Herodes.

v.1590–v.1668 · Empire ottoman (Constantinople)

Arts en rabbi van Constantinopel, commentator van de Talmud van Jeruzalem (Sdeh Yehoshua).

1773–1860 · Tunisie (Tunis)

Grootoprabbijn van Tunis (1847), kabbalist, auteur van Avnei Tsedek op de Choulhan Aroukh.

1933–2017 · France

Franse rabbijn, producent van religieuze uitzendingen

1882–1941 · Pologne

Polish rabbi and linguist

1813–1892 · Hongrie

1898–1959 · Hongrie

Hongaarse politicus

1922–2015 · Hongrie

Hongaarse rabbijn

1856–1932 · Hongrie

Hongaarse uitgever

contemporain (XXIe s.) · États-Unis / monde hispanophone (études conversos)

Rabbijn (Congregation Zohar Yisrael) en arts, specialist in de geschiedenis van de conversos (uit het Jodendom afkomstige nieuwchristenen) en de Inquisitie. Auteur van meerdere werken, waaronder « Secret Jews » en « The Rise of the Inquisition », en van een proefschrift « Complex Identities: Christian and Jewish Attitudes Towards Conversos ».

mort en 1830 (âge avancé) · Tunis

Talmudische geleerde en rabbijnse rechter van Tunis, lid van het Tunesische rabbinaat, neef van Juda Cohen Tanugi. Produktief auteur van commentaren (Mekhilta, Sifre, SeMaG, kleine tractaten, hermeneutische regels).

c. 1800 av. J.-C. (tradition)

Vierde zoon van Jacob en Lea, stamvader van de koninklijke stam Juda. Zijn rede tot Joseph (Genesis 44) wordt beschouwd als een van de mooiste pleidooien in de Bijbel. Uit zijn stam zullen David, Salomo en de messiaanse lijn voortkomen.

vers 1465–1535 · Portugal, Espagne et Italie

Arts, dichter en neoplatonische filosoof, zoon van Isaac Abravanel, auteur van de Dialogi d'amore. Zijn werk maakte indruk op het Europese Renaissancedenken.

vers 1165–1225 · Espagne et Orient

Dichter en vertaler, auteur van de Tahkemoni, verzameling van maqâmât in het Hebreeuws. Hij vertaalde de Gids voor de dwalenden van Maimonides van het Arabisch naar het Hebreeuws.

101–200

rabbijn

1270–1349 · Espagne

rabbin espagnol

1070–1140 · comté de Barcelone

rabbijn en talmudist uit Andalusië (11e-12e eeuw)

945–1000 · Al-Andalus

rabbijn, exegeet en filoloog uit Marokko

1215

13de-eeuwse Spaanse joodse filosoof

1422–1498

Italiaanse filosoof, rabbijn en arts

135–219

2nd century rabbi and editor of the Mishnah

1000–1070

Andalusische rabbijn

1120–1190 · Espagne

Andalusische geleerde, vertaler, taalkundige en rabbijn

XVᵉ s. · Séville, Lisbonne

Oom van Salomon ibn Verga. Gedwongen uit Sevilla te vluchten bij de vestiging van de Inquisitie, hij verborg zich in Lissabon. Astronoom, hij vond een instrument uit om de zonnemeridiaan te bepalen (Lissabon, ca. 1457) en liet wetenschappelijke verhandelingen na (rekenkunde « Keli ha-Ofeḳi », methode voor hoogtemeting, astronomie), bewaard in de Bibliothèque nationale de France.

vers 1150–1217 · Allemagne (Ratisbonne)

Spiritueel leider van de Hasidé Achkenaz in Regensburg, hoofdauteur van de Sefer Hasidim. Zijn werk vormde de ethiek en vroomheid van de Joodse gemeenschappen in Midden-Europa.

1520–1609

Tsjechische rabbijn

1re moitié du XXe s. · Tanger, Maroc

Rabbijn en notaris van Tanger, lange tijd rabbijnse leraar. Na de instelling van de Status van Tanger werd hij in 1924 een van de drie magistraten van het rabbijnse tribunaal van de stad benoemd, en volgde daarna de opperrabbijn Judah Benchimol op als opperrabbijn en voorzitter van het rabbijnse tribunaal van Tanger.

v. 1690–1760 · Algérie (Alger)

Av beth din van Algiers, beslisser, auteur van Beit Yehuda en de Minhagim van Algiers.

1775–1846

Rabbijn en Talmudist

IIe siècle · Galilée

Meest aangehaalde Tanna van de Mishna; leerling van R. Akiva.

Ier–IIe siècle · Babylonie

Leidde een academie in Nisibis (Babylonië), correspondeerde met Yavné.

IIe siècle · Judée

Martelaar; ordineerde rabbinen ondanks het Romeinse verbod (wet van Hadrianus).

1215–1280

IIe siècle · Judée

Tanna uit het begin van de 2de eeuw; geteld onder de Tien Martelaren.

1408–1508 · république de Venise

Italiaanse rabbi

220–299 · Babylonie

Oprichter van de academie van Poumbedita; leerling van Rav en Samuel.

c. 1166–1224 · France du Nord

Stichtte een belangrijke tosafistische school in Parijs (Sir Léon).

1794–1866 · Hongrie

1500–1550

Spanish rabbi

fin du XIVe s. · Sijilmassa (Tafilalet, Maroc)

De Encyclopaedia Judaica (via encyclopedia.com) vermeldt in zijn artikel over Sijilmassa « R. Judah b. Joseph Sijilmassi » die aan het einde van de veertiende eeuw in Sijilmassa leefde, kort voor de vernietiging van de stad (na 1393). De Joodse gemeenschap van Sijilmassa, actief sinds de stichting van de stad, controleerde de goudhandel en voerde handel tot in Egypte en Indië; zij was intellectueel actief. Geen geschreven werken worden hem in de bronnen toegeschreven.

1050–1140

Uitlegger van bijbel uit de 12de eeuw, schoonzoon van Rashi

fin XIe–XIIe siècle · France du Nord

Schoonzoon en leerling van Rashi, glossator van de Talmoed.

1170–1220 · couronne d'Aragon

kabbalist, teacher of Nachmanides

1811–1884 · États-Unis

Amerikaanse politicus en jurist

v.1643–1722 · Italie

Rabbi van Mantua, talmudist en polemist, tegenstander van heterodoxe kabbalistiek.

1929–2026 · USA

American attorney and civic leader (1929-2026), former New York City Deputy Mayor, who as court-appointed Special Master designed the allocation of the $1.25 billion Swiss Banks Holocaust restitution settlement to survivors and heirs.

IIe–IIIe siècle · Galilée

Nassi; redigeerde en sloot de Mishna rond 200 af.

1660–1700

Poolse rabbijn

IXe–Xe siècle · Afrique du Nord

Filoloog van Tahort, auteur van de Risala, een vergelijkend woordenboek van Sémitische talen.

1168–1225 · Espagne

Spaanse dichter

300–270

Rabbijn en Vorst van de Sanhedrin.

265–330

Israëlische rabbi

400–400

Nasi van het Sanhedrin (385–400 n.Chr.) na Gamaliel V

1764-1811 · Galicie

Grammaticus en dichter, auteur van de grammatica Talmud Lashon Ivri.

1816–1888

1798-1831 · Galicie

Galicische rationalistische maskil, auteur van de dialoog Kinat ha-Emet.

1679–1730

Joodse kabbalist en messiasaanspraakmaker

1866–1942 · Afrique du Sud

Zuid-Afrikaanse rabbijn

1327–1375

Bulgaarse rabbi

1877–1948 · États-Unis

Reform rabbi (1877-1948)

2001 · États-Unis

acteur américain

fl. 2e moitié du XVIIe s. ; mort en Terre sainte avant 1681 · Pinsk (Biélorussie / Grand-duché de Lituanie), puis Terre sainte

Rabbijn en prediker actief in Pinsk in de tweede helft van de 17e eeuw. Hij vertrok naar het Heilige Land, waar hij voor 1681 overleed. Auteur van verschillende werken over moraal en boetedoening gedrukt in Duitsland.

v.1530–v.1593 · Italie

Opperrabijn van Mantua, prediker en auteur van de commentaar Qol Yehuda op de Kuzari.

1818–1880 · Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande

Australische politieke persoonlijkheid

1912–2007 · États-Unis

Amerikaanse rabbi

1657–1727 · Empire ottoman

Grote rabbijn (Hakham Bashi) van Constantinopel, auteur van de Mishneh la-Melekh.

1863-1908 · Empire russe

Verteller uit Bessarabië, fabels en Hebreeuwse verhalen voor kinderen en volwassenen.

XVIe–XVIIe s. · Pays-Bas

Eerste rabbijn van de synagoge Neveh Shalom in Amsterdam (1608).

500 av. J.-C.–159 av. J.-C.

Joodse leider uit de 2e eeuw v.Chr., hoofd van de Joodse strijdkrachten tijdens de Maccabese opstand

m. 160 av. J.-C.

Leider van de opstand van de Maccabeeën tegen de religieuze vervolging door Antiochos IV Epiphanes. Zijn overwinning en de reiniging van de Tempel (164 voor Chr.) worden herdacht door het feest van Chanoeka. Hij belichaamt Joodse verzet voor religieuze vrijheid.

1912-1972 · États-Unis

Jiddische dichter en essayist, latere figuur van de introspectivisten In Zikh.

1958–2019 · Israël

Israëlische computerwetenschapper

1919–1975 · États-Unis

Fysioloog, ontdekte de cryoprecipitatie, sleutelbehandeling voor hemofilie.

1963- · Israël

Israëlische romanschrijver en verhalenverteller.

1921–2018 · Hongrie

Amerikaanse modeontwerper (1921-2018)

1906–1936 · Palestine

Archeoloog, leidde de opgravingen van de Kanaänitische site Aï (Et-Tell).

née en 1925 · New York → Israël (université hébraïque de Jérusalem)

Israëlische socioloog, hoogleraar medische sociologie aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem (Louis and Pearl Rose-leerstoel, 1991). Doctoraatgraad van Radcliffe/Harvard (1955), geïmmigreerd naar Israël in 1949. Haar onderzoek richt zich op immigratie, gezondheid en het medische beroep. Israëlprijs in de sociale wetenschappen (1965).

1868–1931 · France

Franse rabbijn

1908–1993 · Sainte-Marie-aux-Mines (Alsace), Tanger/Maroc, Jérusalem

Geboren in Sainte-Marie-aux-Mines, uit een Elzassische familie gevestigd in Marokko (familieonderneming opgericht in Tanger in 1888 door zijn grootvader Benjamin Braunschvig). Vicevoorzitter van de Alliance israélite universelle van 1946 tot 1976, vervolgens voorzitter van 1976 tot 1985. Belast met Marokkaanse aangelegenheden, ontwikkelde hij het onderwijsnetwerk van de Alliance in Marokko aanzienlijk (van 12 000 tot 32 000 leerlingen tussen 1945 en 1955). Gestorven in Jérusalem.

1911–2008 · États-Unis

Amerikaanse regisseur

1931–2024

rabbi and liturgist; son of Henry and Lena Lipman Harlow

1903–1963 · Monastir puis Tunis (Tunisie) ; Paris

Schilder geboren in 1903 in Monastir (Tunesië), opgeleid aan de Académie de la Grande Chaumière in Parijs (1926), beschouwd als leider van Tunesische schilders van de Parijse School; landschappen van Tunesië (Tunis, La Goulette, Sfax, Sidi-Bou-Saïd) en Parijse scènes. Overleden in Parijs in 1963.

1893–1985 · France

Franse politieke persoonlijkheid

1907–1990 · Béchar / Oran (Algérie)

Geboren in Béchar in 1907, vanaf 1934 journalist bij Oran Matin (politiek-maatschappelijke kroniek onder verschillende pseudoniemen). Dichter, publiceerde Tranen en glimlachen (1928), Op het ritme van mijn hart (1930) en Hellingtuinen (1938, Corymbe-prijs). Zijn talent werd door Léopold Sédar Senghor en Emmanuel Roblès erkend.

née en 1950 · Londres

Second woman ordained rabbi in the United Kingdom and first to lead a synagogue (South London Liberal Synagogue, 1977-1989), she taught for twenty years at Leo Baeck College. Made a life peer in 2004, she sits in the House of Lords. Author of several books, notably on end-of-life ethics and antisemitism.

1932–1998 · États-Unis

Amerikaanse econoom

1894-1953

Polish poet

1866–1943 · Allemagne

German Jewish fashion journalist and art collector (1866-1943)

1867–1956 · Paris

Geboren in Parijs in een welgestelde, gelijkgestelde joodse familie, opgeleid aan het lycée Louis-le-Grand en de Sorbonne, vooral bekend om 'La Trahison des clercs' (1927), waarin hij intellectuelen veroordeelt die waarheid en rechtvaardigheid verraden ten voordele van politieke en raciale passies. Hij was ook tegenstander van het bergsonisme (Belphégor, 1918).

contemporain · France

Oud-leerling van het lycée Henri-IV, doctor in sociologie van religies (EHESS, 2007, dissertatie over kabbalistische teksten als bron van halakha), leerling van Charles Mopsik, houder van de rabbijnse semikha. Hij heeft Talmud en Midrash onderwezen (Yeshiva der Parijse studenten) en verschillende werken over halakha en Kabbala gepubliceerd.

1873–1950 · France

Franse rabbijn

1850–1917 · Mannheim (Allemagne)

Joodse uitgever uit Mannheim, lid van de raad van de synagoge en lokaal politicus. Met zijn broers Sigmund en Albert leidde hij de uitgeverij Bensheimer, die uitgroeide tot een toonaangevende uitgever van juridische en wetenschappelijke literatuur van het Duitse Rijk (wetten van de deelstaat Baden vanaf 1880, grote verzameling Duitse wetten vanaf 1908, ongeveer 128 delen in 1927).

1922–2001 · Royaume-Uni

German-British rabbi (1922-2001)

1832–1883 · Hongrie

Hungarian rabbi (1832-1883)

1780–1849 · royaume de Prusse

Duitse schrijver

1854–1956 · États-Unis

Pools-Amerikaanse anthologiesteller, dagboekschrijver, encyclopedist, joodse geleerde, historicus en filantroop (1854–1956)

1861–1927 · Allemagne

Duitse kunsthistoricus

1880–1950 · Allemagne

German rabbi and theologian (1880-1950)

1843–1925 · royaume de Prusse

Duitse oogarts, universiteitslesgever en medische historicus (1843-1925)

1861–1924 · États-Unis

Amerikaanse politieke figuur

1819–1890 · Empire allemand

German rabbi

1873–1923 · Constantinople, Odessa, Saint-Pétersbourg, exil (Empire russe / Allemagne)

Geboren in Constantinopel in 1873 in een welgestelde, geassimileerde Russisch-Joodse familie, kleinzoon van Alexander Zederbaum. Sociaal-democratische theoreticus, wordt hij de belangrijkste leider van de Menshevikfractie van de POSDR. Auteur van talrijke politieke geschriften, waaronder zijn memoires (« Aantekeningen van een sociaal-democraat »).

1852–1917 · Autriche-Hongrie

Oostenrijks-Hongaarse scheikundige

1924–2008 · Norvège

Norwegian concentration camp survivor

1856–1932 · Tchécoslovaquie

Czech Jewish entrepreneur (1856-1932)

1862–1932 · États-Unis

zakenman, Amerikaanse filantroop en lid van de NAACP

1830–1891 · Autriche

Oostenrijkse pianist

1835–1899 · Nouvelle-Zélande

Politicus, schrijver en journalist uit Nieuw-Zeeland (1835-1899)

1902–1979 · États-Unis

Amerikaanse danseres

1937–1997 · Łódź ; Berlin (RDA puis Berlin-Ouest)

Geboren rond 1937 in een Joodse familie in Łódź, hij beleefde als kind het getto van Łódź en later de concentratiekampen Ravensbrück en Sachsenhausen; zijn moeder wordt vermoord in de Shoah, zijn vader overleeft. Na zich in Oost-Berlijn te hebben gevestigd, wordt hij een van de grote schrijvers in het Duits en een dissident. Zijn roman Jakob der Lügner (1969) is een belangrijk werk in de Shoah-literatuur, aangepast voor de film (enige Oost-Duitse productie genomineerd voor de Oscar voor beste buitenlandse film).

35–100 · Rome antique

Joodse schrijver en historiograaf

1925–2020 · Allemagne

Duitse overlevende van de Holocaust

482-565

Byzantijnse keizer wiens Novelle 146 (553) de lezing van de Torah in synagogen reglementeerde en de Mishna verbood. Zijn anti-joodse wetgeving beïnvloedde langdurig de status van Joden in de christenheid, maar slaagde er niet in het talmudische onderwijs uit te bannen.

1881–1954 · Royaume des Pays-Bas

Nederlandse rabbijn

XXᵉ–XXIᵉ s. · Tel-Aviv (Université de Tel-Aviv)

Hoogleraar humane geografie aan de Universiteit van Tel-Aviv, directeur van het Environmental Simulation Laboratory. Auteur van ongeveer honderd artikelen en twintig wetenschappelijke boeken over complexiteit, ruimtelijke cognitie en steden.

c. 3200 av. J.-C. · Égypte (Abydos / Canaan)

Voordynastieke koning van dynastie 0, onmiddellijke voorganger van Narmer, getuigd door serekhes (primitieve koninklijke cartouches) gegraveerd op potscherven gevonden in Opper-Egypte (Tarkhan, Helwan), in het Delta en zelfs in Zuid-Palestina (Tel Lod, Tel Erani). Zijn graf (B7-B9) in Abydos is ouder dan dat van Narmer in dezelfde necropolis. Eerste koning wiens naam systematisch in een serekhes verschijnt — grafische uitvinding die de Egyptische koninklijke titels gedurende drie duizend jaar zou structureren. Zijn aanwezigheid in Kanaän anticipeert op de Egyptisch-Kanaänitische contacten die duizend jaar later het decor zouden vormen van Jozefs verblijf en de uittocht uit Egypte.

600–624

poète et l'un des chefs de la tribu juive de Médine Banu Nadir

1894-1975 · Pologne

Dichteres en schrijfster in het Jiddisch, belangrijke figuur van 20e-eeuwse vrouwelijke poëzie.

1910–1991 · Israël

Israëlische politicus

1879-1956 · États-Unis

Historicus van de Jiddische literatuur en journalist.

1819–1899 · Empire russe

Russische historicus

1896–1945 · Sarajevo (Bosnie), Vienne, Madrid

Geboren in Sarajevo in « een van de oudste Sefardische families van Bosnië-Herzegovina ». Doctor van de universiteit van Wenen, specialist in het Judeo-Spaans (Ladino) en Hispanistische literatuur. Hij verzamelde en bestudeerde de taalvormen en judeo-Spaanse romances van Bosnië, Priština en Skopje. Gedeporteerd, hij stierf in het concentratiekamp Bergen-Belsen in 1945.