Familie Pardo (Érythrée)
פרדו
(Pardo (Eritrea))
Herkomst van de naam, geschiedenis en genealogie van de lijn Pardo (Érythrée) — een Joodse familienaam en de sporen die hij naliet.
Sefardisch-Italiaanse familie aanwezig in Asmara in de eerste helft van de 20e eeuw, actief in handel en import-export.
Geografische oorsprong: Asmara
register Geheugen · bewaarder, geen eigenaar
Kaart van de lijn
Het Groot Boek — Pardo (Érythrée)
Introduction
Au seuil de la mer Rouge, dans l'air vif et limpide des hauts plateaux d'Asmara, s'est nouée pour quelques décennies l'histoire d'une présence juive aussi discrète que singulière. La lignée Pardo y appartient à cette catégorie particulière des familles séfarades-italiennes que les flux du commerce, de la colonisation et de la fuite devant la persécution ont portées vers les marges méridionales de la Méditerranée et la Corne de l'Afrique. Pour la comprendre, il faut tenir ensemble plusieurs fils : l'histoire d'un patronyme ibérique attesté en Castille avant l'expulsion de 1492 ; le parcours d'une branche rabbinique qui, de Venise à Sarajevo puis à Jérusalem, a produit l'un des monuments de la littérature tannaitique séfarade des temps modernes ; et, tout au bout de cette trajectoire multisièculaire, l'installation d'une famille de marchands italianisés sur les hauts plateaux africains, à l'ombre de la colonie érythréenne.
La communauté juive d'Asmara constitue le cadre indispensable de ce récit. Autrefois, l'Érythrée avait une présence juive alimentée par l'arrivée d'individus pour des raisons économiques ou échappant à la persécution, une communauté modeste mais bien organisée qui culmina aux alentours de cinq cents âmes dans l'immédiat après-guerre. C'est dans ce milieu — fait de marchands adénites, d'Italiens et de réfugiés d'Europe — qu'il faut situer la famille Pardo, séfarade-italienne, présente à Asmara dans la première moitié du XXe siècle et active dans le commerce et l'import-export.
Ce Grand Livre ne se limite pourtant pas à l'Érythrée. Derrière les commerçants d'Asmara se dresse une famille au long cours, dont on peut reconstituer les étapes de la Castille médiévale jusqu'à la mer Rouge, en passant par Salonique, Venise, Raguse, Spalato, Sarajevo et Livourne. Le personnage central de cette reconstruction est le rabbin David Pardo, né à Venise en 1719 et mort à Jérusalem en 1792, dont l'œuvre — commentaires de la Mishna, super-commentaire de Rachi, commentaire de la Tossefta — lui vaut une place durable dans le canon rabbinique séfarade. Autour de lui gravitent son père Jacob, rabbin-poète lui aussi, et son fils Isaac, qui perpétua la dignité rabbinique à Sarajevo.
Le présent ouvrage distingue scrupuleusement ce qui relève de l'archive établie de ce qui relève de la déduction prudente quant à la place précise des Pardo d'Érythrée dans cet ensemble. Il assume cette honnêteté épistémique comme une vertu plutôt qu'une faiblesse : mieux vaut un récit où le probable est nommé comme tel qu'une certitude inventée.
---
Versies (1)
- v1 · actueel · 5 aug 2026
Lees verder in dit Groot Boek
Log in of maak een gratis account aan om dit Groot Boek volledig te lezen — en ontdek, volg en verrijk de geslachtslijen die voor u van belang zijn.
Eén e-mail, één tik. Geen wachtwoord; je vertrekt wanneer je wilt.
Is “Pardo (Érythrée)” deel van jouw verhaal?
Maak je ledenruimte aan om de families te volgen die er voor jou toe doen, meldingen te krijgen over nieuwe ontdekkingen en bij te dragen — zonder wachtwoord.
Eén e-mail, één tik. Geen wachtwoord; je vertrekt wanneer je wilt.
Dit boek vertelt het verhaal van de Pardo (Érythrée). Uw eigen familie heeft misschien ook zijn Groot Boek — zoek uw naam op om het te ontdekken, of om het tot leven te brengen.
Om de herinnering, de familiearchieven en de getuigenissen van de lijn Pardo (Érythrée) verder te verkennen, onthoud en deel het toegewijde adres ervan:
zakhor.ai/pardo-erHet adres zakhor.ai/pardo-er leidt rechtstreeks naar deze pagina. De archieven, de genealogie en de verhalen die de gemeenschap er zal neerleggen, zullen het historische portret dat hier wordt gepresenteerd aanvullen.
🔗 Cite / link this page
Copy any of these formats to cite this page or link to it.
Link
https://zakhor.ai/pardo-erHTML
<a href="https://zakhor.ai/nl/grands-livres/familles/pardo-er">Het Grote Boek — Pardo (Eritrea) — Zakhor</a>Citation
Het Grote Boek — Pardo (Eritrea) — Zakhor, https://zakhor.ai/nl/grands-livres/familles/pardo-erVarianten van de naam (2)
Eenzelfde naam, honderd gezichten.
Dezelfde familienaam, anders overgeschreven naargelang de talen, de tijdperken en de diaspora's.
Latijns1
עברית · Hebreeuws1
Schrijft uw familie deze naam anders?
Ter herinnering
De Centrale Databank van Namen van Shoah-slachtoffers van Yad Vashem vermeldt de vrouwen, mannen en kinderen die tijdens de Shoah werden vermoord. U kunt er zoeken naar de personen die de naam Pardo (Érythrée) droegen.
Zoek « Pardo (Érythrée) » op Yad VashemHet zoeken gebeurt rechtstreeks in de archieven van Yad Vashem; Zakhor kopieert noch bewaart enige naamgegevens. De aan- of afwezigheid van een naam in de databank is niet uitputtend. Meer weten
Werken en teksten (5)
Op Zakhor gepubliceerde documenten die via hun trefwoorden aan deze lijn zijn verbonden.
Pardo, David ben Jacob (1719-1792). Seper ʾApey zwṭrey ʿal ʾeben haʿezer
Pardo, David ben Jacob (1719-1792). Auteur du texte
Pardo, David ben Jacob (1719-1792). Seper ʾApey zwṭrey ʿal ʾeben haʿezer
Pardo, David ben Jacob (1719-1792). Auteur du texte
Shoshannim le-David (commentaire de la Mishna)
David Pardo
Commentaire de David Pardo. (Venise, 1752)
Maskil le-David / La-Menatzeach le-David
David Pardo
Commentaire / novellae de David Pardo. (Venise 1761 ; Salonique 1795)
Chasdei David (commentaire de la Tossefta)
David Pardo
Commentaire de David Pardo. (Livourne, part. I 1776, part. II 1790)
Belangrijke figuren van het geslacht
Plaatsen van de route
Doorlopen gemeenschappen
De dagen van dit boek
Dit boek draagt nog geen enkele gedenkdag. De bronnen die Pardo (Érythrée) documenteren, geven jaren en eeuwen, nooit een dag; wij fabriceren die niet.
Kent u een datum — een herinnering, een hilloula, de verjaardag van een vertrek? Geef het zijn dag
Bibliografie
- Alessandro Ferrarin, Ebrei e cultura italiana nella prima età moderna (2015)
- Minna Rozen, Mediterranean Jewry in Early Modern Times: Social Organization and Family (2014)
- Yosef Hayim Yerushalmi, De la cour d'Espagne au ghetto italien : Isaac Cardoso et le marranisme au XVIIe siècle (1987)