Ottilie) Channa (Knaebel
- Todesfall
- 4. November 1905
Haben Sie diese Person gekannt? Ihr Bericht erscheint hier, nach der Durchsicht.
Über diese Person aussagenDiese Seite teilen
›Trauerkaddisch
יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא.
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ, וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכוֹן וּבְיוֹמֵיכוֹן וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל, בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן.
יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא.
יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרוֹמַם וְיִתְנַשֵּׂא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא.
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא, וְאִמְרוּ אָמֵן.
יְהֵא שְׁלָמָא רַבָּא מִן שְׁמַיָּא וְחַיִּים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל, וְאִמְרוּ אָמֵן.
עֹשֶׂה שָׁלוֹם בִּמְרוֹמָיו, הוּא יַעֲשֶׂה שָׁלוֹם עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל, וְאִמְרוּ אָמֵן.
Yitgadal ve-yitkadash shemeh rabba.
Be-alma di vera khir’uteh, ve-yamlikh malkhuteh be-ḥayyeikhon u-ve-yomeikhon u-ve-ḥayyei de-khol beit Yisrael, ba-agala u-vi-zman kariv, ve-imru amen.
Yehe shemeh rabba mevarakh le-alam u-le-almei almayya.
Yitbarakh ve-yishtabaḥ ve-yitpa’ar ve-yitromam ve-yitnasse ve-yit’hadar ve-yit’alleh ve-yit’hallal shemeh de-kudsha berikh hu.
Le-ella min kol birkhata ve-shirata tushbeḥata ve-neḥemata da-amiran be-alma, ve-imru amen.
Yehe shelama rabba min shemayya ve-ḥayyim aleinu ve-al kol Yisrael, ve-imru amen.
Oseh shalom bi-meromav, hu ya’aseh shalom aleinu ve-al kol Yisrael, ve-imru amen.
Das Kaddisch wird in Anwesenheit eines Minjan gesprochen. Aramäischer Text und seine Umschrift.
›Eine Korrektur melden
Aufnahme und Fotografien: epidat — Datenbank zur jüdischen Grabsteinepigraphik, Salomon Ludwig Steinheim-Institut (Universität Duisburg-Essen). Erhebung vom 28. August 2026. · Friedhof verorten
Zu dieser Bestattung liegt keine Fotografie vor.
Auf dem Grabstein festgehaltene Inschrift
פ״ט מרת חנה נ׳ [ו׳] חשון ה׳ תרס״ו Hier ruht Frau Ottilie Knaebel geb. Oplatka geb. am 24. März 1879, gest. am 4. November 1905. Geliebt und unvergessen. תנצב״ה Wie schmerzlich ist es für die Deinen Dein Scheiden kränkt uns alle tief. Wir stehen um das Grab und weinen, Zu schnell für uns Dein Gott Dich rief.