דאָקומענטן — היסטאָריע

Dialogue philosophique basé sur la conversion historique des Khazars au judaïsme. Défend la supériorité de la révélation et de l'expérience religieuse face à la philosophie grecque. Considéré comme l'une des œuvres les plus originales de la pensée juive médiévale.

לייענען — געשיכטע

יורידישמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Sefer Chasidim

ספר חסידים

מחבר: Yehuda HeChasid

דאַטע: 1140–1200, Middle-Age Germany

לייענען — געשיכטע

רעליגיעזמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Ra'avad on Mishnah Eduyot

ראב"ד על משנה עדיות

מחבר: Ra'avad

דאַטע: 1140–1190, Provence, France

לייענען — געשיכטע

ליטעראַרישמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Sefat Yeter

שפת יתר

מחבר: Abraham ibn Ezra

דאַטע: 1140–1142, Lucca, Italy

לייענען — געשיכטע

manuscripts.categories.nullמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

הלכות הרי"ף (שבועות פרק ב).

מחבר: יצחק בן יעקב, אלפסי, 1013-1103$$Qיצחק בן יעקב, אלפסי, 1013-1103

דאַטע: לפני 1141

לייענען — געשיכטע

manuscripts.categories.nullמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

הלכות הרי"ף (שבועות פרק ב).

מחבר: יצחק בן יעקב, אלפסי, 1013-1103$$Qיצחק בן יעקב, אלפסי, 1013-1103

דאַטע: לפני 1141

לייענען — געשיכטע

רעליגיעזמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Ibn Ezra HaKatzar on Exodus

אבן עזרא על שמות; פירוש הקצר

מחבר: Abraham ibn Ezra

דאַטע: 1143, Italy

לייענען — געשיכטע

רעליגיעזמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Bekhor Shor

בכור שור

מחבר: Yosef Bekhor Shor

דאַטע: 1145–1195, Middle-Age France

לייענען — געשיכטע

manuscripts.categories.nullמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

קטע גניזה.

דאַטע: [אחרי 1149

לייענען — געשיכטע

רעליגיעזמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Tosafot Chad Mikamei on Yevamot

תוספות חד מקמאי על יבמות

דאַטע: 1150–1250

לייענען — געשיכטע

מיסטישמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה

Sefer HaBahir — Le Livre de la Clarté

ספר הבהיר

מחבר: Attribué à Rabbi Nehounia ben HaKana (rédaction XIIe siècle)

דאַטע: c. 1150–1200

Le Sefer HaBahir est considéré comme le plus ancien texte de la Kabbale parvenu jusqu'à nous, précédant le Zohar d'un siècle. Attribué pseudépigraphiquement au tanna Rabbi Nehounia ben HaKana, il fut en réalité composé ou compilé dans le milieu des kabbalistes de Provence et de Catalogne au XIIe siècle. L'ouvrage introduit pour la première fois la doctrine des sefirot comme émanations divines et la notion de transmigration des âmes (guilgoul). Son influence sur le développement ultérieur de la mystique juive — notamment sur les kabbalistes de Gérone puis sur le Zohar — fut déterminante.

לייענען — געשיכטע

manuscripts.categories.nullמיטל־עלטערלעכע תּקופֿה